Cato’s Vrije Ruimte

Picture by my dear friend Pablo Alanes

Ik had even wat tijd nodig om bij te komen van mijn Steelhenge-obsessie, de ‘Temple of Peace’ op het Stenen Hoofd. Ik dacht: alle wijzen van Amsterdam komen daar samen om rond het vuur te dansen. Maar zo ging het niet. De yurt werd afgebroken wegens geld- en andere zorgen. En ik had wéér wat geleerd. Ik denk nu na over wat Vrije Ruimte eigenlijk is.

Gelukkig heb ik redelijk wat vrije ruimte in mijn hoofd. Ruimte om na te denken, te overwegen, te dromen en te fantaseren. En ik heb gemerkt dat als ik mijn vrije ruimte inneem, de mensen om mij heen zich ook vrijer gaan gedragen.

Gister was ik op een feestje in Amsterdam Noord, bij de creative hub en tweedehands kledingwinkel Raaar. Ik was daar met Laurens. We waren vroeg, het was nog licht. We dachten even: wat doen we hier? Maar na een heerlijk bordje eten en steeds betere muziek waren we niet meer weg te slaan.

Er waren rekken vol ‘gecureerde en bezeefdrukte’ kleren, mooie mannen met soepele moves en spannende hoofddeksels, en een leuke meid genaamd Annemarie die mij hoop gaf en bekrachtiging — en als eerste lekker los met mij in haar heupen zakte.

Ik zit sinds een paar dagen op Feeld, die dating app. Ik ben rijkelijk laat wat dat betreft. Heb nog nooit aan Tinder of Bumble gedaan, maar nu dacht ik: het wordt weleens tijd. Spannend en leuk. En je kan duidelijk zeggen wat je wel en niet wil. Toeval: op Feeld heet ik Annemarieke. (Net als die meid met wie ik danste en mooie gesprekken had). Handig om te weten, toch? Ik zoek vooral mannen om elektronische muziek mee te maken en diep van gedachten te wisselen. Maar de jonge Griekse god die als eerste in mijn inbox verscheen neem ik vandaag ook graag mee naar een feestje. We gaan eerst spannende pakjes voor mij kopen samen. Is dat niet lief?

Cato’s Vrije Ruimte begint hier. Virtueel. Want hier kan ik gelukkig nog alles zeggen. En ook liegen als ik wil. Want ‘waaar’ is oneindig ingewikkeld.

Een van de initiatiefnemers, John, filmde mij terwijl ik smulde van mijn eten — en later toen ik totaal uit mijn plaat ging en op mijn melodica speelde. Ik weet dat door mijn vrije gedrag het feestje net iets leuker werd.

Ik heb trouwens een geruite stropdas gekocht en een heel fijn zwart leren jasje met capuchon.

Nieuwe tijden.

Ik ben oprecht heel gelukkig.