De launchparty van mijn album ‘Aardig Beest’ was een succes!

Cato2013AardigBeest47-L
Ik, met in de spiegel wat publiek

Alle foto’s: Liz Kalisvaart

Inmiddels al weer bijna twee weken geleden!! Het valt niet mee om altijd bij de tijd te blijven…

Het was die zondagmiddag 14 april voor het eerst echt heerlijk lente weer. Dat was fijn, maar ook een tikkeltje beangstigend. Zouden er wel genoeg mensen komen?

Cato2013AardigBeest40-L
The Dead Sea Captain, de producer van het album

Ik was er, en zo ook de band. Linnet van der Wal, Marc Schots en Vincent van Dam, en de producer, Colin Jones, a.k.a The Dead Sea Captain, was er ook… Of course!

Het begon om 16:00 uur, en toen was het nog akelig stil…Maar ik bleef relaxed. Ik had er alle vertrouwen in. Het geluid was goed, de stemming prima en ik had mijn allermooiste schoenen aan.

Cato2013AardigBeest53-L
Vincent, Marc, ik en Linnet

Om half vijf stroomde de meute (die zo lang mogelijk op het terras was blijven zitten) binnen. Een mannetje of vijftig, genoeg voor een gezellige sfeer in muziek café Kapitein Zeppos.

Cato2013AardigBeest22-L
Het aandachtige en blije publiek

The Dead Sea Captain speelde eerst drie  nummers, het publiek was aandachtig. En toen kwamen wij en ging het als een trein. Ik vertelde over hoe de plaat tot stand was gekomen (zie eerder op deze site), en tussendoor nog het een en ander, en na afloop kregen we veel applaus en mocht ik handtekeningen uitdelen bij de deur en natuurlijk het album signeren…

En nu ben ik inmiddels dus twee weken en een klein zwart gaatje verder en heb ik mijn agenda online gezet. Met zelfs enige optredens in Het Buitenland. Boekt u maar!!

Cato2013AardigBeest65-M
De achterkant van mijn album, met liefde

Launch party Aardig Beest, 14 april in Kapitein Zeppos!

digiflyer_launchHet belooft een bijzonder prettige middag te worden, komende zondag in het Amsterdamse Kapitein Zeppos (dat is hier). Met live muziek, leuke gasten en natuurlijk de CD!

Dus koester jezelf in de lentezon deze zondag en kom daarna even nagloeien in één van de meest sfeervolle zaaltjes van Amsterdam en laat je verrassen door Cato & Band, The Dead Sea Captain en zelfs al vleugjes van het volgende (electronische!) project van Cato…

Het album ‘Aardig Beest’ is af en uit!

In oktober begonnen we met de opnames van mijn eerste acoustische-accordeon-liedjes album. De studio bestond uit een simpele set-up tussen de aftandse piano en de immer rommelige eettafel. The Dead Sea Captain (I’m a producer from Liverpuul me, lad), had zijn 16-track recorder en goede microfoon in een rugzak meegenomen uit Engeland, en ik had ooit een condensator microfoon gekocht, die nu eindelijk gebruikt ging worden. Paar boxen erbij en het proces kon beginnen.

Elke ochtend, als de kinderen naar school en de buren aan het werk waren, gingen we aan het werk. Nummer voor nummer, spoor voor spoor hebben we het album opgebouwd. Ik speelde en zong eerst de basis van een nummer in. Dat wil zeggen de bassen en de zanglijn, en van daaruit voegden we zang- en accordeonlagen toe. The Captain draaide net zolang aan de knoppen tot hij het goed vond klinken. Dat deed hij veelal intens wiegend en met gesloten ogen.

Het was een vreugdevolle, soepele samenwerking. Meestal. Niet als ik een aanval van moedeloze depressiviteit kreeg en ernstig twijfelde aan mijn karakter en mijn toekomst als artiest. The Captain bleef dan onverminderd positief en liet zich niet afschrikken door mijn getergde zuchten. ‘You bloody diva you are… I really like what we are recording and it doesn’t have to be perfect…‘ En dan ging het proces weer verder.

Even dachten we nog om er een EP (6 nummers) van te maken, omdat de volksliedjes volgens sommige vroege luisteraars een beetje uit de toon vielen. Wij vinden dat ze er mooi bij passen en het geheel tot een kloppend verhaal maken. Op Bandcamp (waar het album te beluisteren en te downloaden is) kun je binnenkort meer over de achtergrond van de nummers lezen.

456340_10151754232290360_649642750_o

Toen nog ‘the album cover’. Chiel, mijn man,  vond de foto hiernaast heel mooi passen. The Captain met een houten paard. En dan de titel ‘Aardig Beest’ erbij. In roze… Ik vond het een goed plan, maar Colin zelf, bescheiden als hij is, zag dat helemáál niet zitten.

Op een avond, toen een groot deel van de nummers af was en we er al mijmerend naar zaten te luisteren, maakte ik wat tekeningen, waaronder één van een huilend huisje. Dat was al meer in de stijl. Chiel bedacht het idee van de strakke lijn en de kleuren, en ik heb de langgerekte krabbels diep geconcentreerd tot een goed einde weten te brengen.

Mijn vriend en sound engineer Marc Schots heeft de nummers volgens goed professioneel inzicht gemastered en hier is ‘ie dan, het album ‘Aardig Beest’!

Een verslag van het proces volgens Colin kun je hier lezen, op zijn blog. We hebben het vandaag tegelijkertijd geschreven in onze nieuwe huis studio en dedicated creative space: The High Seas Studios. Hier gaan we ons deze winter opsluiten, met computer en Engelse thee, om The Electric Soul Circus tot leven te wekken… Meer daarover op de blog van The Dead Sea Captain.

Met Catootje on the road

Mijn oma en haar zus met grote jaren 70 brillen op hun kromme neuzen.
Mijn lieve oma en haar zus. Mijn Tante Toos, naar wie ik vernoemd ben.

Gisteren was ik ergens in een pittoresk gehucht in het midden van het land om op te treden voor een groep oudere mantelzorgers. 10 november is het namelijk de Dag van de Mantelzorg en ik was via via uitgenodigd voor een gig.

Zware levens, veel eenzaamheid en behoefte aan contact en begrip. Je zal toch maar dag in dag uit voor je dementerende man moeten zorgen die je nauwelijks nog herkent, of voor je psychotische dochter die je met een mes bedreigt. Ik noem maar wat.

Dus ik de trein in, met mijn gouden legging en Pietje Bel-pet. Natuurlijk droeg ik ook mijn accordeontas met daarop de dappere woorden ‘rock bag‘ op de rug. (Als iemand erg de behoefte voelt om iets aan mijn styling te doen dan hoor ik dat graag!) Ik werd opgehaald van het station door de charmante mantelzorgcoördinator. Druk babbelend over echtscheidingsproblematiek en alcoholisme reden we door het heerlijke Hollandsche landschap richting podium. Een oud schoollokaal waar de high tea goed verzorgd werd door een enthousiaste dorpeling die van beroep banketbakker was en jaren in verzorgingshuizen gekookt had. Hij nam uitgebreid de tijd om alle mooi uitgestalde hapjes te omschrijven en waarschuwde de dames niet alles in één keer naar binnen te stouwen.

Nieuw op mijn repertoire: ‘En ik ben met mijn Catootje naar de Botermarkt gegaan en ze kon maken wat ze wou!’ Daar begon ik mee, en de dames zongen hier en daar al een klein beetje mee. ’t Is een leuk lied om je lekker bij uit te sloven en het heeft een schunnige ondertoon die weliswaar ver te zoeken is maar die voor een bepaald publiek zeker nog voelbaar is.

Ik zong ‘Klein Vogelijn op groene tak, wat zingt ge ’n lustig lied’, en ‘Hou je  echt nog van mij, Rockin’ Billy?’ De middag werd een groot succes en na afloop bleek ik te weinig visitekaartjes bij me te hebben. Fijn!

Toen ik wegging klampte een dame me aan, en zei met betraande ogen: “Mijn man is dement, maar daar gaat het niet om. Vorige week is mijn kleinzoon omgekomen bij een ongeluk. Ik vond het fijn om er even uit te zijn. Dankjewel, ik heb genoten”. Pfoeh, die had ik niet aan zien komen.

Als er één ding is in het leven waar ik trots op ben, is het dat ik plezier beleef aan optredens als dit. Tien jaar geleden had ik me hier zeker te goed voor gevoeld. Het zou te pijnlijk zijn geweest: Ik, diva Cato, voor een zaal vol oude van dagen… Maar nu heb ik begrepen wat de kracht van mijn talent is en ben ik altijd blij als ik het mag gebruiken.