Ik was dus niet op het Stenen Hoofd, zoals afgesproken… (minpuntje voor Cato). Ik was wel in de kerk van Ruigoord en daar was het heel erg fijn. Ik was er al best lang niet geweest, maar voel me er altijd thuis.
Het was spannend om de vrouwen te horen spreken. Vooral debutante Samantha Kemna vond ik goed. En de Iraanse Sholeh Rezazadeh, die bizar snel Nederlands leerde… Wat een brein moet zij hebben. En wat een power, sowieso.
Voor mij heeft vrouwendag nooit zo geleefd. Ik denk omdat ik een hele geëmancipeerde moeder heb. En misschien ook omdat ik een beetje een mannengek ben. Maar alle verhalen die ik hoorde hebben me wakker geschud. En ik ben altijd bereid mijn horizon te verbreden en mijn visie bij te stellen.
Meer heb ik nu geloof ik niet te zeggen. Ik ga lekker naar mijn tuinhuis. Het water is daar weer aangesloten het wordt tijd dat ik even van mijn scherm afkom. En de bloemetjes buiten zet…
Samen zingen voor vrede. 17:30 Steelhenge, Stenen Hoofd