Ik merk dat ik minder behoefte voel om mijn hele privéleven met de wereld te delen.
Sommige mensen zullen denken: ja, duh, dat vonden wij al lang wat overdreven. Maar toch voel ik een soort verplichting om in elk geval wel wat te blijven posten.
Mijn leven is prachtig en daarom vind ik het opeens ook irritant om alles op te schrijven. Zo van: kijk mij het eens leuk hebben.
Ik voel nu meer de drang om echt iets in beweging te zetten.
Ik heb een nieuwe liefde, een activistisch kunstenaar uit het Ruhrgebied. We zijn tien dagen op reis geweest in zijn camper. Naar het Medicin Festival in de UK, onder andere.
En nu gaan we volgend weekend naar het Art2B Festival in Luxemburg. De Luchtbus gaat er ook heen met een groep Ruigoorders.
Ondertussen is mijn dochter aan het verhuizen. We hebben samen haar kleine kamertje in Amsterdam-West blauw geschilderd. Daar waren we heel tevreden over. Een prachtige kleur blauw. Daarna het raampje: poepbruin en slordig. Daar waren we wat minder over te spreken.
Ik ben mijn ernstig verlate belastingaangifte aan het doen met ChatGPT en dat gaat helemaal mis, haha.
Verder heb ik vandaag twee optredens voor ouderen. Daar verheug ik me op.
Morgen speel ik bij een buurtfeest in Amstelveen, via een vriend die de buurt gemoederen wil sussen en mij daarvoor heeft ingeschakeld.
Zaterdag speel ik bij een buurt BBQ in Leiden en zondag verzorg ik de muziek bij de Muziekbingo op Camping Zeeburg.
Dus dat is allemaal heel fijn en toch voel ik me down en moe.
Ja, ik heb ook nog andere lijntjes die minder leuk zijn, maar hier niet makkelijk gedeeld kunnen worden.
Dus ja…
Lalala…
Ik heb niet zoveel zin meer om te schrijven.
Ik ben aan het veranderen, en dat is goed.
Doei.
Zet hem op.
PS: De tekening heb ik gemaakt en is ingekleurd door mijn assistent…