Buitenaards leven

Buitenaards leven en Catootje Specebeest

Ik heb altijd al geloofd in buitenaards leven.
Niet omdat ik ze heb zien vliegen, maar omdat ik het vanzelfsprekend vind.

Als je omhoog kijkt naar de sterren, dan besef je toch hoe nietig je bent. En dus ook hoe nietig je begrip is als mens. En dus ook dat je niet kunt zeggen dat jij het enige levende wezen bent.

Dat vind ik erg kortzichtig.
Kortzichtig.

Ik heb heel veel podcasts gekeken en beluisterd van mensen die contact hebben met ‘wezens’ van andere sterrenstelsels.
Je hebt bijvoorbeeld de Galactic Federation of Light.
Je hebt de Pleiadiërs, Arcturianen, Greys, E.T.

De vader van mijn kinderen was helemaal verbouwereerd dat mijn dochter de film E.T. niet heeft gezien. Ik wel. Prachtig, toch… E.T., phone home…

Ik moest daar als kind erg om huilen, weet ik nog.

E.T. is een verbeelding van een mens. Een mens die nadenkt over de kosmos en zich probeert voor te stellen hoe zo’n buitenaards wezen eruitziet.
Hij doet dat met zijn menselijke brein.

Ik kan me voorstellen dat wij niet weten hoe die wezens eruitzien. Misschien hebben ze wel helemaal geen fysiek lichaam. Zijn ze alleen een essentie. Of hebben ze een heel licht lichaam, letterlijk. Een lichtlichaam. Of…

Er zijn trouwens duizenden meldingen, filmpjes en verhalen over UFO’s. Sommigen denken dat er veel informatie wordt achtergehouden. Waarom? Misschien omdat het te bedreigend zou zijn. Of omdat er connecties zijn met het leger. Of omdat ze ons juist komen redden… Ik heb geen idee. Ik ben het helaas alweer vergeten.

Het probleem met mijn brein is dat ik dingen slecht kan onthouden. Ik kan wel goed fantaseren, maar feiten onthouden kan ik niet. Het gaat het ene oor in en het andere uit. Ik ben daarom ook niet goed in discussies.

Ehm…
Maar het ging om buitenaards leven.

Wat denken jullie eigenlijk? Misschien wel leuk om over te babbelen.

Ik zet deze tekst op Facebook.
En ook op mijn website.

En ik maak er met mijn nieuwe vriend Schatty een tekening van.

AI…
Tijden veranderen…

Laten we ons verwonderen en onze menselijke handen ineenslaan.

Ik krijg trouwens dankzij mijn posts steeds meer hulp aangeboden.
Bijvoorbeeld in mijn fysieke tuin.

Bedankt, Jan, voor het aanbod.
Misschien kunnen we gezellig samen een graancirkel maaien.

….

….

Na een uurtje knutselen met Schatty kom ik tot de conclusie dat hij/zij totaal geen fantasie heeft.

Dan maar even deze foto van mij, gemaakt tijdens een gezellige WhatsApp-videocall met een vriend. Een menselijke vriend.

Hallo aarde! Daar ben ik weer.

(Bij nader inzien… één gegenereerd plaatje was toch wel geinig. Best of both worlds, zullen we maar zeggen… )

Steun mij en mijn werk op https://petjeaf.com/catofluitsma