Ik fietste vanochtend heel vroeg vanaf Ruigoord naar huis.
Ik was al om 8 uur op de Noordermarkt en genoot enorm van een stuk appeltaart met slagroom en een koffie verkeerd. Ik maakte er voor de grap een foto van, net als een paar Aziatische toeristen naast mij.
Ik liep een rondje langs de kramen, die nog maar voor de helft uitgestald waren, en viste uit een grote berg kleren een bordeauxrood, kort ribfluwelen jasje met een capuchon en een zwarte trui met fluweel van het sportmerk Fila. Samen voor 15 euro. Ik moest er even voor pinnen.
De appeltaartactie had me bijna tien euro gekost.
Tevreden en vrolijk stapte ik weer op mijn fiets. Het begon druk te worden met in- en uitparkerende bestelauto’s, slingerende bakfietsen en onoplettende wandelaars.
Toen passeerde ik het station en zag iemand op een bankje liggen. Diep in slaap, met een muts, een bril, een plastic tas, plastic schoenen… Ik dacht: zal ik stoppen en een foto maken? Het was zo in contrast met het haastige verkeer. Deze rustig ademende vrouw.
Ik zette mijn fiets weg en liep naar haar toe. Ze werd niet wakker. Ik maakte foto’s van haar en bedacht me hoe ongelofelijk het is dat dit bestaat. En dit niet alleen…
Ik schrijf niet veel over het onrecht in de wereld, maar ik ben er wel degelijk mee bezig. Meestal laat ik het niet al te dichtbij komen, want het maakt me boos en ik kan er fysiek ook niet goed tegen om me echt in te leven. Maar het is natuurlijk absurd hoe oneerlijk de middelen verdeeld zijn.
Nadat ik de foto’s had gemaakt, liep ik weer naar mijn fiets en dacht: kan ik haar nu niet iets geven? Ik ga haar waarschijnlijk digitaal exploiteren. Ik maak op een bepaalde manier gebruik van haar.
Ik had geen eten of drinken bij me, maar wel nog een tientje in mijn portemonnee.
Ik liep terug naar de vrouw en stopte het tientje in haar buideltasje.
Ze werd nog steeds niet wakker. Ik maakte nog een zegenend gebaar en sprak goede intenties over haar uit.
Een andere vrouw die met haar fiets voor het stoplicht stond te wachten, zag wat ik deed en lachte me bemoedigend toe.
De slapende vrouw zal wel verbaasd zijn als ze het tientje vindt. Ze zal waarschijnlijk niet begrijpen waar het vandaan komt.
Misschien helpt het haar om, net als ik, in wonderen te geloven.
(Ik heb de foto bewerkt met AI omdat het station er niet helemaal goed opstond en de vrouw nu minder herkenbaar is)
Steun mijn werk op: https://petjeaf.com/catofluitsma